ผมรู้สึกเคว้งคว้างในบ่ายวันอาทิตย์วันหนึ่ง ในเวลานั้นผมนึกถึงหนังสือเรื่อง “เท่ารักเธอ” ขึ้นมาและวิ่งหาซื้ออย่างบ้าคลั่ง
ผมรู้สึกว่า ในเวลาอย่างนั้นเราต้องอ่านหนังสือเล่มนี้
ผู้เขียนบอกว่า เท่ารักเธอ เป็นเรื่องรักสำหรับคนที่มีหัวใจขาดวิ่น ผมคิดว่าสำหรับคนที่หัวใจกำลังกรึ่ม ๆ จะขาดไม่ขาดแหล่ หรือคนที่หัวใจขาดวิ่นไปแล้ว รวมไปถึงคนที่หัวใจกำลังกลับมาประสานเป็นหนึ่งเดียวกันใหม่ ล้วนควรอ่านหนังสือเล่มนี้ทั้งสิ้น
ผมกำลังอยู่ในภาวะสับสน รู้สึกไม่แน่นอนใด ๆ ในอนาคตที่กำลังเกิดขึ้น มันเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วจนผมต้องติดเบรกหันมาทบทวนตัวเองใหม่ หานิยายดี ๆ มาบำรุงหัวใจให้ชุ่มชื้นขึ้น หาเพลงดี ๆ มาขับกล่อมช่วงว่างเว้นของความคิด
“เท่ารักเธอ” เป็นเรื่องราวของชายหนุ่มที่ต้องเลือกระหว่างความมั่นคงและนิ่ง กับรักในฝันที่ตามหามาตลอดชีวิตโดยที่ยังไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นเช่นไร แล้วเมื่อเขาเลือกก็ต้องมีคนที่สูญเสีย มีคนที่เสียใจ แล้วเขาจะทำอย่างไร
ผู้เขียนดึงผมให้เข้าไปเป็นส่วนหนึ่ง เหมือนเป็น “ฉัน” ในเรื่องที่ต้องติดตามความเป็นไปของ “อิท” และ “แป้ง” อย่างทำอะไรไม่ได้มากเท่าไร แม้ในใจอยากจะเข้าไปบอก ไปต่อว่า หรือทำอะไรให้ดีขึ้นก็ตาม แต่ก็ทำได้แค่ดู และมองอย่างปวดร้าว
เรื่องราวเกิดขึ้นในยุคสมัยที่คาบเกี่ยวกับช่วงที่ผมเป็นวัยรุ่น ผมคงเป็นรุ่นน้องของ จูน, อิท หรือ แป้ง เพียงปีหรือสองปี ความรู้สึกร่วมสมัยทำให้อารมณ์ความรู้สึกเตลิดไปอย่างช่วยไม่ได้
ถ้าเป็นไปได้ ผมก็อยากจะมีเพื่อนตายสักคนเหมือนอย่างที่จูนมีแป้ง มีคนรักเรามาก ๆ อย่างที่แป้งมีอิท แต่ชีวิตจริงก็คงเหมือนใน “เท่ารักเธอ” ที่มีปัจจัยอะไรมากมายที่ทำให้เราไม่มีโอกาสได้อ่านประโยคสุดท้ายของนิยายในฝันที่ว่า “แล้วพระเอกกับนางเอกก็ครองรักกันอย่างมีความสุข”
“เท่ารักเธอ” ให้อารมณ์เปลี่ยวเหงา ดูเศร้า ๆ ตั้งแต่เริ่มอ่านหน้าแรก แม้ผู้เขียนพยายามฉายภาพให้เห็นถึงฉากชีวิตวัยรุ่น, ชีวิตในกลุ่มเพื่อน และชีวิตการทำงานที่ดูเกือบลงตัวและสนุกสนาน แต่ผมก็มองเห็นอาการกังวลนิด ๆ ของผู้เขียนอยู่ตลอดเวลา มันทำให้ความรู้สึกผม ณ เวลานั้นลงตัวประสานกับเรื่องราวในเรื่องอย่างถ้อยทีถ้อยอาศัยกัน และเหมือนจะเข้าใจความเปลี่ยวเหงาแต่จำเป็นต้องดำเนินชีวิตต่อไปข้างหน้าอย่างลึกซึ้ง
สำหรับคนว่ายน้ำไม่เป็นแต่รักทะเลแล้ว ความรักก็เหมือนทะเลที่ดูเหมือนสงบและแฝงไว้ด้วยคลื่นใต้น้ำที่พร้อมจะดึงเราให้ห่างฝั่งออกไปเรื่อย ๆ โดยเฉพาะคนที่ขาดสติที่จะไม่สามารถประคองตัวให้อยู่ใกล้ฝั่งตลอดเวลาได้ เมื่อรู้ตัวอีกครั้งก็อยู่ห่างฝั่งไปมากแล้ว จะว่ายกลับก็ไม่ได้เพราะว่ายน้ำไม่เป็น
เหมือนที่อิทเป็น …
ผมยกให้ “เท่ารักเธอ” เป็นนิยายที่ผมรักอีกเรื่องหนึ่ง แม้จะเกิดขึ้นในภาวะที่ผมยังไม่สามารถประคองสติของตัวเองได้มากนักก็ตาม แต่ “เท่ารักเธอ” เข้าไปอยู่ในหัวใจที่ผมจะต้องพลิกขึ้นมาอ่านเรื่อย ๆ นับจากนี้เป็นต้นไป
เท่ารักเธอ: เรื่องรักสำหรับคนที่มีหัวใจขาดวิ่น
เขียนโดย อรุณี ศรีสุข
สำนักพิมพ์ สุดสัปดาห์สำนักพิมพ์
ราคา 135 บาท


1 comment
Comments feed for this article
July 14, 2007 at 3:21 am
Orni
เท่ารักเธอคือสิ่งที่ยึดเหนี่ยวจิตใจคนที่กำลังเคว้งคว้าง อย่างพี่ชัย ที่กำลังสับสนว่า เราควรจะทำเพื่อนคนๆนึงได้สักแค่ไหน ซึ่งคำตอบก้อคือ เท่ารักที่เรามีให้เค้าไง
ยังไม่ได้อ่านเลย ไม่อินด้วยหรอก อิอิ